დავითა.გე

ვინადიან და რადგანაც დათაგულ ვიქენ სქოლიოზიანი ემბრიონის მიერ, ალბათ, განგებამ ასე ისურვა! არ მიყვარს თეგები; ასე მგონია, არავის აინტერესებს უაზრო ფაქტები ჩვენი ცხოვრებისა და პიროვნების შესახებ, როგორც ასეთი.  აბა, ვის რა ჯანდაბაში უნდა რომ იცოდეს, რას ვერ ვაპატიებდი მეგობარს?! ჰმმ… ღა’ლ’ატს.

არ დავარღვევ ტრადიციას და ერთი-ორ რამეს მაინც დავწერ. თქვენც გაერთობით და მეც. ტაკ ჩტო, ვოტ:

ვფიქრობ 24/7-ზე ყველაფერზე; born to think. შემიძლია გონების ძალით სანთელი ავანთო და ჩავაქრო. ვმალავ ტრაკს (!); აბა, ეგ რა გამოსაჩენია?! მწამს ოჩოკოკის, სხვა დანარჩენი ტყის სულების, საქართველოს საფეხბურთო ნაკრების მთვარეზე გამგზავრების პერსპექტივის. მესიზმრება ზემლია ვ ილუმინატორე. ვკამათობ როცა არ ვფიქრობ. ვაგროვებ ელემენტარულ ნაწილაკებს, ორმოებს, მიწას, ლუდის ბოთლის თავსახურებს და ანტიკვარულ ფანქრებს. ვიხდი ნასკს.

რატომ არ დადგება სამყაროს აღსასრული

ამ დღეებში ვფიქრობდი 2012 წლის 21 დეკემბერზე, დღეზე, როდესაც სამყარო უნდა დაინგრეს, დაიმტვრეს და ყოველივე უბედურება მოხდეს. საბოლოოდ, იმ დასკვნამდე მივედი, რომ რასაც არ უნდა ამბობდნენ მაიას კალენდრები, ნოსტრადამუსის შვილიშვილები და მკითხავი გულნაზი, სამყაროს აღსასრული ამ დღეს არ კი არა, ვერც დადგება. რა თქმა უნდა, ყოველივე გამყარებულია ჩემეული არგუმენტებითურთა, რაც ურყევი დასტურია სიმართლისა. სამყაროს აღსასრული ვერ დადგება ზემოთ აღნიშნულ თარიღს, ვინაიდან და რადგანაც:

ა. შეუძლებელია ყველაფერი ასე უაზროდ დამთავრდეს;

ბ. ეს ყოველივე დეზინფორმაციაა და მტკნარი სიცრუე. კიდევ, წინასწარ დაგეგმილი არშემდგარი პროვოკაცია;

გ. ზოგიერთი წყაროს ცნობით სამყარო ჯერ კიდევ მაშინ უნდა აღსრულებულიყო, როდესაც 2000 წელი დადგა, პახოდუ მეორედ მოსვლაცო;

დ. ჩვენ არ ვიმსახურებთ ამას მანამ, სანამ მასზე დაიბადებიან ისეთი ადამიანები, როგორებიც არიან/იყვნენ სოკრატე, ლომონოსოვი, ტესლა, ლაო ძი და ჯეი ჯეი აბრამსი;

ე. მე ვერასდროს გადავიხდი ჩემს 32-ე დაბადების დღეს;

ვ. უცხოპლანეტელები არსებობენ;

ზ. მეორედ მოსვლას შუა საუკუნეებიდან მოყოლებული ყოველ წელს ელიან – სამყაროს აღსასრულიც იგივე ისტორიაა;

ვგონებ, საკმარისი არგუმენტი დავწერე სამყაროს აღსასრულის საწინააღმდეგოდ და თქვენც დაგარწუმენეთ ჩემს სისწორეში. სამწუხაროდ, 2012 წლის ზამთრის ოლიმპიადა პატრიოტი ორჯონიკიძის წყალობით აწ უკვე რუსეთის მფლობელობაში მყოფ სოჭში მხოლოდ იმ შემთხევაში ჩაიშლება, თუ მართლა სამყაროს აღსასრული დაიწყო. თუმცა, ისევ ოლიმპიადა სჯობს სამყაროს აღსასრულს, არა? არა?! ხო, ნუ რავიცი…

ტვიტერში მხოლოდ 100 ადამიანი რომ იყოს…

დარწმუნებული ვარ, უმეტესობას გაქვთ უკვე ტვიტერი. იყენებთ თუ არა ეს სხვა საკითხია, მაგრამ მთავარია რომ გაქვთ.

ჰოდა, ეს სტატისტიკა ინტერნეტში აი აქ აღმოვაჩინე. საინტერესო რამაა ეს ტვიტერი, მაგრამ მაინც ვერანაირი მუღამი ვერ დავუჭირე. და ამ სტატისტიკაზე შეცდომა ვიპოვნე: თუ ტვიტერში მხოლოდ 100 კაცია, მაშინ 100-ზე მეტი მიმდევარი როგორღა შეიძლება გყავდეს?!

მთვარეზე მარტო

ჰო, ალბათ, ძნელი იქნება ამავე ფილმის ლეონარდ შელბის მიერ უკვე დაწერილ აღწერაზე უკეთსის დაწერა, მაგრამ რამე სიტყვა მაინც რომ არ დავაგდო, არ გამოვა რა. საუბარი მაქვს ფილმზე ”მთვარე” (Moon) სემ როკუელის მონაწილეობით.

ეს ის არ არის, რაც თქვენ გგონიათ.

ბიუჯეტი სულ 5 მილიონია, ჟანრი – sci-fi იგივე სამეცნიერო ფანტასტიკა. ბიუჯეტი ნუ დაგაფრთხობთ, ძლიერი ფილმია საკმაოდ, საინტერესო ისტორიით.

საერთოდ, როგორც ყველა სხვა ჟანრის ფილმებს, sci-fi-ებსაც, აქვთ ასე ვთქვათ, ზოგადი სცენარი: რაიმე საოცარი გმირობის ამბავი, სრული ალტრუიზმი მსოფლიოს გადასარჩენად და ბოლოში, რა თქმა უნდა, მისი გადარჩენა (უიშვიათეს შემთხვევაში, არ/ვერ გადარჩენაც). ამას თან ახლავს საოცარი სფეცეფექტები, ხადახან რობოტებიც, ტერმინატორებიც, შეშლილი მეცნიერებიც და მისთ მსგავსნი.

”მთვარის” მოქმედება ხდება, მიხვდებოდით, ალბათ, მთვარეზე. დედამიწის თანამგზავრზე ენერგიის მომპოვებელი სადგურია, სადაც ერთადერთი ადამიანი მუშაობს უკვე 3 წელია. ეს სემ ბელია. მას 2 კვირაში კონტრაქტი დაუმთავრდება და როგორც თვითონ სჯერა, მიწაზე დაბრუნდება. რობოტი გერტი 3000, ხელოვნური ინტელექტი (რომელზეც სემს უკან მიუწერია “kick me”-ო), მას მთვარეზე ყოფას უმსუბუქებს. გერტი საუბრობს და ემოციებს პატარა ეკრანზე გამოსახული სმაილებით გადმოსცემს. ადამიანი და რობოტი დამეგობრდნენ? რა თქმა უნდა, არა. მარტოობაში ადამიანებს ყოველთვის ადამიანები უყვართ და ენატრებათ და არა რობოტები, მითუმეტეს გერტი.

”მთვარე” არ არის გმირობის ისტორია, არც სიყვარულის. აქ არ იღუპება სამყარო, არც გიგანტური ასტეროიდი მოფრინავს დედამიწისკენ. აქ არ არიან ტერმინატორები, აქ არც ომია და არც მარსი უტევს დედამიწას. ეს არის ბრძოლა საკუთარი ტრაკის გადარჩენისთვის.

ვინ ან რა შეიძლება იყოს შენი მტერი მთვარეზე, სადაც საკუთარ თავთან  ხარ მარტო, იქვე გერტი დაბორიალობს თეთრ დერეფნებში, ხოლო დედამიწასთან პირდაპირი კავშირი უკვე დიდი ხანია გაწყვეტილა? ამ დროს ხვდები, რომ იქ ყველას კიდიხარ, იმიტომ რომ შენნაირი ბევრია პირდაპირი გაგებით. შენ ხარ ერთი შენნაირი ათასიდან და ათი ათასიდან. როდესაც იმედი გაქვს, რომ ადამიანები, ადამიანს, როგორც თავისიანს, დაგეხმარებიან, იგებ, რომ ერთადერთი მეგობარი მთვარეზე არის საკუთარი თავი და… რობოტი გერტი, რომელსაც ჭეშმარიტად ესმის შენი, უყვარხარ შენ და უნდა, რომ შენ იცოცხლო. რობოტი უფრო ადამიანური აღმოჩნდება, ვიდრე თავად ადამიანები.

ერთობ მისტიური მუსიკა ფილმს საკმაოდ ძლიერეფექტურს ხდის. სემ როკუელი არაჩვეულებრივად განასახიერებს სემ ბელს. მსახიობების მინიმალური შემადგენლობა ზუსტად ისაა, რაც საჭიროა. სპეცეფექტები უმციერსია, თუმცა, უმაღლეს დონეზე შესრულებული. მთვარის ატმოსფერო ძალიან რეალურადაა გაკეთებული. დეკორაციები, როგორც ასეთი,  sci-fi-ს სტანდარტებს პასუხობს. ოპერატორის ხედვა კი ძალიან კარგი. ვფიქრობ, ასეთი მძიმე სცენარის მქონე ფილმის ასე მაგრად გადაღება ძალიან მაგარ რეჟისორს თუ შეუძლია მარტო.

ერთ-ერთი ძლიერი თანამედროვე ფილმია, რაც კი მინახავს, თავის ჟანრში კი ერთ-ერთი საუკეთესოც. ერთადერთი, ჩემზე შთაბეჭდილება დატოვა, თითქოს რაღაც აკლდა ფილმს; აი, მარილი აკლიაო სულ ცოტაო, რომ ამბობენ, რაღაც ეგეთი. მაგრამ ჯამში მაინც მაგარია.

ბოლო-ბოლო კოსმონავტზეა.

მოკლედ, გირჩევთ თავად ნახოთ ”მთვარე” და თავადვე შეაფასოთ. ხომ გაგიგიათ, ასჯერ გაგებულსა და წაკითხულს ერთხელ ნანახი ჯობიაო.

Giant Seagull VS Humankind 1:0

Apocalyptically overwhelming sight, indeed. Another proof that the end is nigh!

ჭორების ფედერალური ბიურო

დაინტერესებულხართ, საიდან მოდის სხვადასხვა ჭორები თუ ისტორიები – ძალიან სანდო პირისგან, უფრო ძალიან სანდო პირისგან, ბიძაშვილის მეზობლის მაზლისგან ალასანიას მასწავლებელი რომ იყო სკოლაში თუ რუსეთის აგენტებისგან?

ამ კვირას იპოდრომზე დოღის საყურებელი სკამების გადასახურავი მოხსნეს. ცხადია, ძნელია ასეთი ცვლილება არ შეამჩნიო, რადგან ის გადასახურავი საკმაოდ დიდი მოცულობისა იყო  და ამასთან დენიკინის დროიდან მოყოლებული იქაურობას ამშვენებდა. მომხდარმა ცვლილებებმა ძალიან დამაინტერესა: ნეტავ რისთვის ხსნიან? რა უნდათ? რას აპირებენ? მეორედ მოსვლა ხომ არ იწყება? ასე თუ ისე, აგერ ვერსიანი:

ვერსია #1-ს ორი შუა ხნის მამაკაცების ლაპარაკიდან მოვკარი ყური. ამ თემაზე საუბრობდნენ (და მეც ამაზე ვფიქრობდი სხვათაშორის იმ წამს), როდესაც მათ ჩავურბინე. ერთმა ჰკითხა, რატომ მოხსნეს ეს რაღაცაო, მეორემ დიდი თავდაჯერებით მიუგო, ავარიული იყოო და ხალხი რომ არ დაშავებულიყო, დროზე აიღესო. ეს ვერსია საკმაოდ დამაჯერებლად ჟღერდა და მეც კინაღამ დავიჯერე, როდესაც…

ვერსია #2 გამოჩნდა. ამის მიხედვით გადასახურავის აღების მიზეზი ის გახდა, რომ ვეღაცამ იგი ჯართში ჩააბარა. მაინც არავის სჭირდებოდა და ახლა რამეში მაინც გამოიყენებენო. ნაკლებად დასაჯერებელია, თუმცა, შესაძლებელია. მიუხედავად ამისა, ჯერ მაინც პირველ ვერსიას ვეყრდნობოდი. მეორე დღეს კი…

ვერსია #3-მაც მოაღწია ჩემამდე. ისიც ორი შუახნის მამაკაცის საუბრიდან, უფრო სწორი იქნება, გადაძახილიდან შევიტყვე. ერთი უყვიროდა, გზის გაყვანას აპირებენო, ცალმხრივი იქნება, ოღონდ მარცხენა თუ მარჯვენაო, არ ვიციო. საოცარია, ვისი აზრი იყო აქ გზის გაყვანა. არ მეპიტნავა ეს ამბავი, მაგრამ მე ხომ ჯერ…

ვერსია #4-ის შესახებ არაფერი ვიცოდი. დღეს ორი ქალი მომხდარ ფაქტზე საუბრობდა. ერთ-ერთი ამბობდა, მშენებლობებს იწყებენ და 31-ში სულ დაიხურება აქაურობაო.

ვაი!

ამ ოთხი ვერსიის შეგროვება შევძელი სულ რაღაც 3-4 დღეში. თითოეული ვერსიის ავტორისთვის რომ მეკითხა, საიდან იცი ეგ, დარწმუნებული ვარ, სანდო წრაროებიდანო, მეტყოდა. არადა, არავინ აზრზე არ იყო საერთოდ რა ხდებოდა. ზოგი ან თავის აზრს ან უკვე სადღაც შემთხვევით ყურმოკრულ ამბავს ამბობდა. ასეა, სანდო წყარო ხანდახან არც ისე სანდოა, როგორც გვგონია და ჭორ-ლეგენდებიც იქიდან იწყება, სადაც ორი ან მეტი ადამიანი რაიმეზე საუბარს იწყებენ.

ვინ იცის, კიდევ რამდენი ლეგენდა დადის სკამების გადასახურავის აღებასთან დაკავშირებით. რუსების აგენტები, ალბათ, დღედაღამე მუშაობენ ამ საკითხზე.

15 ზე-ფაქტი

1. ქალების 70%-ს სექსს შოკოლადი ურჩევნია.
2. ყოველ წელს ტოკიოში დაახ. 8 ადამიანი კვდება მოდრეკით მისალმებისას.
3. საუბრების 80% ადამიანს საკუთარ თავთან აქვს.
4. სახლის მტვერი უმეტესად მკვდარი უჯრედებისგან შედგება.
5. ყველა პოლარული დათვი მემარცხენეა.
6. მუსიკა აუმჯობესებს ვერბალურ მეხსიერებას.
7. 50%-ით სხეულის მუსკულატურის გაზრდა შესაძლებელია თუ  გამუდმებით იფიქრებ, რომ ეს მართლა ასეა.
8. მხოლოდ დელფინებსა და ადამიანებს აქვთ სექსი გართობის მიზნით.
9. დღეისთვის ცნობილია ატომური ბომბის ზღვაში დაკარგვის 92 შემთხვევა.
10. ჩინეთში უფრო მეტი ადამიანი ლაპარაკობს ინგლისურად, ვიდრე ამერიკაში.
11. ჭიანჭველებს არ სძინავთ.
12. ახალ ზელანდიაში ერთი ადამიანზე თხუთმეტი ცხვარი მოდის.
13. კოსმიური მტვრის გამო დედამიწა ყოველდღიურად 100 ტონით იმატებს წონაში.
14. 2 მილიარდი ადამიანიდან მხოლოდ 1 ცოცხლობს 116 წლამდე.
15. ლურჯი ვეშაპის ენა უფრო მძიმეა ვიდრე ზრდასრული სპილო და ლურჯი ვეშაპი ყველაზე ხმამაღალ ხმას გამოსცემს ძუძუმწოვრებს შორის.

24 წ

გუშინწინ გერმანულის ლექციაზე ტექსტი იყო. ეწერა, ადამიანი ცხოვრების 24 წელსა და კიდევ რამდენიმე თვეს ძილში ატარებსო. გული დამწყდა, რომ ძილი არსებობს. აუცილებელი რომ არ იყოს, არასდროს დავიძინებდი. ბევრ რამეს მოვასწრებდი. რომ ამბობენ, ცხოვრება მოკლეაო, ცოტააო, პატარააო, ისეთიაო, ასეთიაო… ცხოვრება საკმარისია, უბრალოდ ჩვენ 24 წელი გვძინავს.

შეხვედრა სამარაში

ერთხელ ბაღდადში ერთმა ვაჭარმა თავისი მსახური ბაზარში საქონლის საყიდლად გაგზავნა. რამდენიმე ხნის შემდეგ მსახური უკან დაბრუნდა; სახე გაფერმკრთალებოდა და კანკალებდა. უთხრა მან ვაჭარს: ”ბატონო, სულ ახლახან, როდესაც ბაზარში ვიყავი, ხალხში ერთმა ქალმა გვერდი გამკრა და როდესაც შევბრუნდი, მივხვდი, ის სიკვდილი იყო. მან შემომხედა და ხელით დამემუქრა. ახლა კი, გთხოვ, მათოხოვე მე შენი ცხენი, რათა გავაჭენო აქედან შორს და ავირიდო ჩემი ბედი. მე სამარაში წავალ, იქ კი სიკვდილი ვერ მომაგნებს”. ვაჭარმაც ათხოვა მას თავისი ცხენი და მსახურიც ცხენზე შემჯდარი ქარზე უსწრაფესად გაეშურა შორს. ამის შემდეგ, ვაჭარი მოვიდა ბაზარში; მე რომ დამინახა, მომიახლოვდა და მითხრა: ”რატომ დაემუქრე შენ ჩემს მსახურს, როდესაც იგი დილით ნახე?” ”ეს მუქარა არ ყოფილა”, მივუგე მე, ”ეს უბრალოდ გაოცება იყო. გამიკვირდა მისი ბაღდადში ნახვა, რადგანაც ამაღამ მას სამარაში უნდა შევხვდე”.

მიყვარს რა ასეთი ჩანაწერები. სომერსეტ მოემისაა (Somerset Maugham). ვაი-თარგმანი ჩემეულია. მაინც ქართულად დავწერე, ვინც ინგლისური კარგად არ იცის, იმანაც ხომ უნდა გაიგოს?! ჰოდა, ვინც კარგად იცით, აი, აქ იხილეთ ინგლისური ვერსია.

ფორექსის სემინარი და ფროიდისეული ანალიზი

რამდენი ხანი ველოდი ამ დღეს და ბოლოს მაინც გავმაზე! გუშინ, ანუ 25 სექტემებრს ფორექსში (forex.org.ge) სემინარი იყო ელექტრონულ საფინანსო ინსტრუმენტებზე. როგორ მინდოდა წასვლა და საბოლოოდ, გ-ა-ვ-მ-ა-ზ-ე!!! რადა, კარგად ვიცოდი, რომ სემინარი 25-ში იყო. ყველაზე საოცარი კი ისაა, რამდენჯერაც ფორექსის სემინარზე გავიფიქრე გუშინ, ჩემთვის 25 სექტემბერი ხვალ იყო; ხოლო კითხვაზე:  ”დღეს რა დღეა?” პასუხად ”25 სექტემბერი” რომ გავიგე, არანაირი აღშფოთება არ გამომითქვამს. პირიქით, გავიფიქრე: ”ხო, აბა რა?! ცხადია!”

ერთობ გული დამწდა და ამასთან, საკუთარ თავზეც საშინლად გავბრაზდი; ასეთი რამ როგორ უნდა დამვიწყებოდა?!დღეს ჩემი დავიწყება ფროიდისეულად გავაანალიზე და ამ შეცდომის მიზეზსაც მივაგენი. ზიგმუნდისთვის ეს ამბავი რომ მომეყოლა, იგი მეტყოდა, სემინარზე წასვლა მხოლოდ იმიტომ დამავიწყდა, რომ ქვეცნობიერად მასზე წასვლა დიდად არც მსურდა, რადგანაც შესაძლოა რაიმე არასასიამოვნო ”პრობლემას” გადავყროდი, რომლის მოგვარებაც მძიმე და ძნელი იქნებოდა. ქვეცნობიერმა გონებამ კარგად იცის ყველა დაფარული თუ ცხადი პრობლემის, სურვილის და არამარტო მათი არსებობის შესახებ. დავიწყება სწორედ რაიმე პრობლემისგან თავდაცვის მექანიზმი იყო.

რომ დავფიქრდი, ის პრობლემა უმალ გამახსენდა. ის არის ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც სემინარებზე თუ სხვადასხვა დიდ კრებებზე არ დავდივარ ხოლმე. გუშინწინ, როდესაც ფორექსიდან ელ. წერილი მივიღე, განვიხილავდი იქ წასვლა-არწასვლის საკითხს. არწასვლის მიზეზის მონახვას საკმაოდ ბეჯითად ვცდილობდი, რადგან არ მინდოდა მეღიარებინა, სემინარზე მარტო იმ ავბედითი პრობლემის გამო არ მინდა წასვლა-მეთქი. საბოლოოდ, გადავწყვიტე ეს პრობლემა დამეძლია (ბოლო-ბოლო ადამიანი ვარ თუ ციყვი?!) და მიანც წავსულიყავი ფორექსში! აღმოჩნდა, რომ ჩემს ქვეცნობიერ გონებას ჯერ არ ჰქონია ეს პრობლემა კარგად გადაჭრილი და სულაც არ აპირებდა მის მოგვარებას თუ ამის მცდელობას, რის გამოც მაიძულა თარიღი ამერია, შედეგად, სემინარიც გამემაზა და პრობლემასაც არ გადავყროდი.

მეორე სათქმელიც უნდა ითქვას

რა და სწავლა დაიწყო. მშვიდობაა და მყუდროება. მთელი შენახული ფული წიგნებზე წამივიდა. ეშმაკმაც დალახვროს.  ამასთან, მამაჩემის ფლეშკა გავაფუჭე და ახლის ყიდვა მომიწია. გავღატაკდი! + ახლა გერმანული მაქვს სასწავლი და ამასთან ძალიან მეძინება. ხვალ დილით ადრე უნდა ავდგე, იმიტომ რომ ლექცია 12-ზეა, მერე 7-ზე რაღაც სემინარზე უნდა წავიდე. სასწავლი ბევრია იქითა კვირისთვის. მშია, მაგრამ კაი დროსია…

I am in a total shit!

მილიონდოლარიანი გოლფი

მიყვარს რა ეს თამაში!

სათქმელი უნდა ითქვას

დღეს მეშველა და უინდოუსი ანუ ვინდოუსი ანუ ფანჯრები გადავაყენე და კეთილად აღვასრულე ყოველივე. პროგრამებიც ჩავყარე.  ხვალ, სწავლის დაწყებას უკვე ახალ-ახალი კეთილი უინდოუსით დავხვდები. თქვენ რომ იცოდეთ, რაოდენ წმინდაა ჩემთვის კომპიუტერი და ზოგადად ”ტეხნიკა-მაშინები”, მიხვდებოდით, რაოდენ დიდ სიხარულს განვიცდი ამ ჟამს.

რაც უმთავრესი და უმნიშვნელოვანესია, უინდოუსის განახლებასთან ერთად ჩემს დაბეჩავებულ მობილურსაც ეშველა! მობილურის კომპიუტერთან სინქრონიზაციის პროგრამამ აღმოაჩინა, რომ მეკობრული უინდოუსი მქონდა და მუშაობაზედ უარი განაცხადა. ჰოდა, ახლა კიდევ, ახალ უინდოუსზე ჩემს ფეხებს (!) გაიგებს. მობილურიდან უკვე მშვიდობიანად  და უომრად გადმოვწერე ყოველივე. ერთადერთი რაც დამრჩა, ჩემი საყვარელი თამაში ჩავწერო, მერე ოდესმე ოპერატიულიც გავაძლიერო ფინანსები რომ მომიგროვდება და ჩემი მისიაც შესრულებული იქნება.

P.S. მცირედი შესწორება, რომელიც არ შემიძლია არ შევიტანო. უინდოუსის გადაყენებაში ჩემი ჯგუფელი ერთობ ძლიერ დამეხმარა. ეს უნდა აღინიშნოს! მადლობა მას!

კვლავ ფროიდისეულ ამბებზე

სიმღერა განწყობისთვის 50-იანი წლებიდან. თავად მიხვდებით რაცაა.

წინა ფროიდისეული ამბავი შეგიძლიათ იხიოლთ აქ.

მას შემდეგ რაც ფლეიერი გამიოხრდა რადიო არის ჩემი ერთ-ერთი გამრთობი. ამას წინად გადავწყვიტე არხები გამეახლებინა. ყველა შენახული არხი წავშალე და თავიდან დავიწყე ძიება. ცხადია, ახალ საიში ჩემი ფავორიტი რადიოც მოხვდა. როდესაც ნაცნობი რადიოების სახელებს ვიხსენებდი, ამ რადიოს დასახელება ვერაფრით ვერ გავიხსენე. არადა, თითქმის ყოველთვის მას ვუსმენდი და მისი სახელიც არაერთხელ გამიგია. ერთადერთი, რაც გავიხსენე, იყო ის, რომ სახელი ”ჯ”-თი იწყებოდა და მთლიანად 4 ასოსგან შედგებოდა.

თუ ფროიდს დავეყრდნობით, ადამიანს სახელები და სიტყვები უმიზეზოდ არ ავიწყდება. იგი ამბობდა, რომ სახელის დავიწყება მხოლოდ იმიტომ ხდება, რომ იგი ისეთ მოგონებასთან ან აზრთან ასოცირდება, რომლის დროებით ან სრულიად დავიწყება სურს გონებას. ცხადია, ფროიდს ამაში ვერ შევედავები, რადგანაც საკუთარი გამოცდილებიდანაც ვიცი, არის სიტყვები და სახელები, რომლებიც ჭეშმარიტად არასასიამოვნო ამბებსა თუ აზრზებს მახსენებენ; მათი ჩამოთვლა რომ მთხოვოთ, ვერცერთს ვერ გავიხსნებ, რადგან ეს დამცავი მექანიზმია ჩემი ტვინისა ამ არასასიამოვნო მოგონებების წინააღმდეგ. ჩემს ფილოსოფიასაც ჩავამატებ და დავსძენ, ჩვენს ტვინს ”ბედნიერების ინსტინქტი” ჰქონია.

ერთი კვირის მერე, როდესაც ამ რადიოს რომ ვუსმენდი მისი სახელიც გამოაცხადეს. რაც არ უნდა საოცარი იყოს, იმ წამსვე მივხვდი, რატომაც დამავიწყდა იგი და რომ ფროიდი მართალი იყო (!).

რადიოს სახელი ჩემი ერთი ყოფილი მეგობრის მეტსახელს მაგონებს. ამ მეგობარმა არაერთხელ გამიცრუა იმედები და მასზე არც ისე კარგი მოგონებები დამრჩენია.  ეს მეგობარი თავის მხრივ კიდევ ერთ სხვა მეგობართან ასოცირდება, რომელზეც ძალიან გაბრაზებული ვიყავი და ვარ; ამ ორივე მეგობარზე კი მახსენდება რამდენიმე ისტორია, რომელთა გახსენებაც არც ისე დიდ სიამოვნებას მგვრის. ასე რომ, ჩემს გონებას სწორედ უმოქმედია, როდესაც რადიოს სახელი სადღაც გადაკარგულში გადაუჩქმალავს და დავიწყებისთვის მიუცია.

რედაქტირებულია

მათ, ვისაც ომებზე ფილმები მოგწონთ, სავარაუდოდ, ბრაიან დე პალმას ეს ფილმიც მოგეწონებათ.

2007 წლის 16 ნოემბერს გამოშვებულმა 5 მილიონიანმა ფილმმა ”რედაქტირებულია” (Redacted) 779 600 ა.შ.შ. დოლარი შემოსავალი მიუტანა შემქმნელებს.

მოქმედება ვითარდება ერაყში. ერთ-ერთ ჯარისკაცს კამერა აქვს წაღებული, რომლითან იქ ყველაფერს იღებს. მოკლედ, ფილმი რეალურ ამბავზეა დაფუძნბული, მაგრამ ყველაფერ ისეც არ ხდება, როგორც სინამდვილეში იყო. მაინც კინოა. კერძოდ, მაჰმუდიაში (Mahmudiyah killings) მომხდარ ამბავს ეყრდნობა, ვისაც დაგაინტერესებთ. ეს ამბავი, ცხადია, ომის ბუნებრივი არც ისე სასიამოვნო შედეგია.

ყველაზე მეტად ოპერატორისა და დამდგმელი რეჟისორის თუ ვინმე მსგავის ნამუშევარი აღსანიშნავია. პირველად შუიდან ვუყურე და სანამ გარკვეულ მომენტამდე არ მივედი, მეგონა, დოკუმენტური ფილმი იყო. ეს ეფექტი ერთობ უხდება და რეალობას სძენს. აქ არც გმირობაზეა, არც სიყვარულზე და არც რაიმე კონკრეტულ ბრძოლაზე მოთხრობილი. ფილმში მუსიკაც არ არის. არც ტიტრებისას.

IMDB-ს რეიტინგით 10-დან 6.1 აქვს, თუმცა, ჩემი მოკრძალებული აზრით, უფრო მეტი უნდა იყოს.  მორჩა. დასკვნები თავად გამოიტანეთ.

აგერ ფილმიც.